Η χρησιμότητα των αχρήστων.

Δεν το γνώριζα: Το μη κωδικοποιημένο DNA αποκαλείται “junk”. Δεν συμβάλλει, λένε, στην λειτουργία του οργανισμού μας. Παίζει βέβαια κάποιο ρυθμιστικό ρόλο, αλλά ο μεγάλος όγκος επιβιώνει λόγω της εργασίας άλλων.

Όταν τα κύτταρα ευημερούν και αναπτύσσονται, διαχωρίζονται και πολλαπλασιάζονται με έναν τυχαίο κώδικα. Ωστόσο οι επιστήμονες “υποψιάζονται” ότι αυτά τα junks εκτελούν μια εξελικτική εργασία. Όλη αυτή η πρώτη ύλη που επικάθηται στα χρωμοσώματά μας είναι γονιδίωμα σε αναμονή, έτοιμο να μας βοηθήσει να προσαρμοστούμε στις αλλαγές του περιβάλλοντός μας. Είναι μερικές μόνο τυχαίες μεταλλάξεις μακρυά, από το να γίνει κάτι σημαντικό.
Η αλήθεια είναι ότι γενικότερα παρατηρείται, πως κάποια φαινομενικά άχρηστα πράγματα έχουν αρκετές φορές τον τρόπο και μέσα στον χρόνο, να γίνουν χρήσιμα.

Όλα τα προηγούμενα γράφτηκαν όταν διάβασα για το Google X. Μου φάνηκε τόσο άσχετο με την Google ως επιχείρηση αναζήτησης. Πόσο μπορεί να είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον της; Και προσπάθησα να το ψάξω.
Νομίζω πως είναι ό,τι ακριβώς εννοούσε ο Mark Zuckerberg όταν έλεγε: “we don’t build services to make money; we make money to build better services.” Και βέβαια αυτό, απ’ την πλευρά ενός τυπικού επενδυτή, μπορεί να αποκαλείται “αποστασία”, αλλά απ’ την σκοπιά του Facebook ως εταιρικού οργανισμού, είναι μια στρατηγική που θα του επιτρέψει να εξελιχθεί, να προσαρμοστεί και πιθανότατα να ευημερήσει.

Είναι κοινότυπο, αλλά πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει στελέχη να απορρίπτουν ιδέες “γιατί δεν είναι στο DNA μας”;
Αναρωτιέμαι μήπως τελικά αυτό είναι μια παρανόηση του τι ακριβώς είναι, τι κάνει και πώς εμπλέκεται το DNA μας. Μήπως εάν θέλουμε να επιβιώσουμε θα πρέπει να αντιληφθούμε τι πιθανόν θέλει να μας πει; Μήπως το “next big thing” μοιάζει σήμερα σαν ένα σκουπίδι;

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Creative Commons License
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης 3.0 Ελλάδα.